Uitslag

Het masker kon af. Zelfs voor hem waren het pittige weken geweest. Vroeg op, laat thuis. Weinig tijd voor ontspanning. Zijn assistent had een kamer voor hem geboekt. ‘Kun je je tijdens de avond even rustig terugtrekken.’ De exit polls logen er niet om. Waarschijnlijk veertig zetels. Een triomfantelijke glimlach kon hij dan ook niet onderdrukken. ‘Ik kom later vanavond nog even terug’, sprak hij zijn partijgenoten in de tent toe. Vanuit zijn ooghoek zag hij Ton Elias zijn duim opsteken. ‘Vreselijke man’, dacht hij, maar hij moest hem maar weer eens bellen.

Op de kamer van het naastgelegen hotel knoopte hij, al zittend op de rand van het lege tweepersoonsbed, zijn stropdas en het bovenste knoopje van zijn overhemd los. De schoenen gingen uit en hij klopte de kussens eens op. Toen hij zijn handen samenvouwde op zijn borst was hij al bijna vertrokken. Het was warm in de kamer. Hij droomde: Hans Wiegel en Frits Bolkestein speelde tikkertje in de tuinen van Soestdijk terwijl Hans Dijkstal trompet speelde. Tien minuten later stond zijn assistent in de kamer. ‘Eenenveertig zetels, je moet wakker worden, eenenveertig!’

Hij veegde de verkiezingsslaap uit zijn ogen. Op zijn sokken liep hij naar de badkamer. Hij liet wat verkoelend water over zijn gezicht gaan. Op het toilet dacht hij nog eens na over de afgelopen maanden. In het begin had hij, méde door zijn assistenten, Wilders overschat. Het was zijn meesterzet geweest, destijds in het Catshuis. Zélf bedacht, zónder zijn assistenten. Van het CDA en de PVV zouden we voorlopig niets horen. De aanstaande formatie was echter niet te onderschatten. Ook daar zou hij wel weer uitkomen.

Vanuit de badkamer hoorde hij dat zijn assistent de televisie in de kamer al had aangezet. Hans van Baalen en Annemarie Jorritsma aan het woord. Zij hadden het al zien aankomen. ‘Het was overduidelijk dat Nederland hem nog een termijn nodig had,’ aldus Annemarie. LA the Voices onder leiding van Gordon betraden vervolgens het podium. Hilversum schakelde over naar de Partij van de Arbeid in Amsterdam. Zijn assistent zette het volume van de televisie wat lager. ‘Kom je?,’ hoorde hij door de deur heen.

Hij keek zichzelf nog eens doordringend aan in de badkamerspiegel. Een blik van ‘morgen zal alles anders zijn’. De uitslag was daar, de zaal scandeerde zijn naam.

Het was tijd om terug te gaan naar de tent.


Radar

Dit keer niet vóór de televisie, maar óp televisie. Maandagavond; op naar studio 31 in Hilversum voor de opname van ‘Radar’. Van parkeerplaats naar studio. Een korte wandeling door de storm. Via de lange gangen van studio 21 naar 31 vol decorobjecten van Wentink Events. Delen van een papier-maché vulkaan, een ganzenkop van een meter of vier en karren voor een Indonesische pasar. Even vrees ik dat Lonny Gerungan zijn ‘Reistafel’ opnieuw gaat opnemen.

De hostess van United Broadcast Facilities ontvangt ons met een keurende blik. Zijn we materiaal voor de eerste rij? Of meer iets voor de achterbankjes? Gewogen en gelukkig niet te licht bevonden: we krijgen ‘gereserveerde plaatsen’, wat zoveel wil zeggen dat we in beeld zullen zitten. Ook nog een waardecoupon om straks bij de parkeerautomaat te verzilveren. Om de hoek staan koffie en thee in thermoskannen klaar. Plastic kuipstoelen, kartonnen bekertjes en roomboterkoekjes nog in de verpakking. Misschien niet de ‘rock & roll’ die je bij Hilversum zou verwachten.

Productieassistenten en ook presentatrice Antoinette Hertsenberg ijsberen al wat door de gang. Nog een minuut of 20 en we gaan ‘de lucht in’. De producer komt ons ‘briefen’. In tegenstelling tot de ietwat lome indruk die Hilversum tot dusver maakt, is ze een wervelstorm. Een soort van interview met haarzelf volgt. “Doet ze dit al lang?”, “Ze werkt al jaren aan dit programma.” “Gaat alles vanzelf?”, “Nee, mensen zijn weleens zenuwachtig voor de camera.” “Moet alles kloppen?”, “Alles moet kloppen, anders een rechtszaak.” In al deze hectiek breit ze de laatste eindjes aan elkaar. Nog even de regels: nú naar het toilet, heren niet onderuitgezakt en benen bij elkaar en géén studentengrappen.

Tijd om de studio te betreden. Naar onze ‘gereserveerde plaatsen’. We gaan zitten naast een drietal medewerkers van stichting Wakker Dier en enkele medewerkers van de firma BCC. Tijdens het weer van het 8 uur-Journaal oefent Antoinette een keer haar ‘promo’. De autocue rolt als een malle. Wanneer er ‘voor het eggie’ moet worden gedraaid, loopt het net iets soepeler. Tijdens het reclameblok voor de uitzending neemt Antoinette bijna moederlijk met het publiek de onderwerpen van de avond door. Helaas geen ‘gedupeerden’ vandaag. ‘We’ gaan het hebben over toezicht op de gezondheidszorg en profiteurs van Nederlands ontwikkelingsgeld.

€750.000,- verdween onder andere naar Chelseamiljardair Abramovich. Hij bouwde met Nederlandse subsidies een megavarkensstal onder juridische entiteit Omsky Bacon. Russische humor. Omdat verantwoordelijk staatsecretarissen Bleker en Knapen een volle agenda hebben, schuift PvdA-Kamerlid Sjoera Dikkers aan. De parlementariër heeft aardig op haar teksten zitten broeden. Gespeelde, of beter, geoefende verontwaardiging. Opsommingen komen er vloeiend uit. Op de vraag of het ontwikkelingsgeld terug dient te vloeien naar de staatskas, wordt ‘ad rem’ geantwoord dat het naar de kinderen in Burkina Faso moet die naar school willen.

Aansluitend een ‘warme douche’ voor BCC die per abuis een goede condensdroger van een klant naar de sloop heeft laten verdwijnen. Later ruimschoots goed gemaakt, dus dik verdiend die ‘douche’. Zodra de camera’s uitgaan snelt Rachel toe. De ‘warme douche’ moet weer worden ingeleverd voor de volgende uitzending. Mooie boel. Alle bezoekers krijgen een keycord mee.

Bij een bezoek aan Oprah kreeg men ooit een auto.

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.