Wetmatigheid

Arjen Robben & Iker Casillas

Nog even en dan verschijnen met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid oranje straten, oranje gadgets en oranje etenswaren. Daar is geen (economisch) model voor nodig, dat is een wetmatigheid.

Maar met een WK neemt ook de spanning onder voorspellers en speculanten toe. Van de liefhebber tot en met de matchfixer. Allen hebben plezier of belang bij de prestaties van ons Oranje.

Is het spelershotel niet te ver van de wedstrijdlocaties verwijderd? Mogen spelersvrouwen hun mannen bezoeken tijdens het toernooi? Of is er ook een zwembad bij het hotel?

Als resultaten uit het verleden garantie bieden voor de toekomst, dan zijn dit geen gunstige signalen per se. En wat te denken van Braziliaans exhibitionisme aan de Praia’s, de luchtvochtigheid van de Zuid-Amerikaanse zomer of de samba die vierentwintig uur per dag klinkt?

Omstandigheden die er niet om liegen.

In de groepsfase zal al heel wat worden afgereisd. Van Salvador via Porto Allegre naar São Paulo. Allemaal relatief dichtbij de kust, dus wellicht voordelige zeelucht voor gezonde Hollandse jongens. Maar de Atlantische oceaan of de grijsbruine Wadden- of Noordzee, mag je ze wel vergelijken?

Behalve twijfels zullen er ook zekerheden zijn. Op de Oranje camping zal het beregezellig zijn, Wolter Kroes scoort de hit van het toernooi en Jan Mulder vindt het spel ver beneden de maat. Kevin Strootman bekijkt nors zijn ploeggenoten thuis op televisie, Louis van Gaal zal eerder dan verwacht botsen met de pers en zoals gewoonlijk eist Yolanthe weer alle aandacht op.

Alhoewel, die eerste wedstrijd, de ultieme revanche. Over Euro 2012 heeft niemand het meer (Oekraïne staat intussen in een ander daglicht). Maar regelmatig denkt Arjen Robben nog wel terug aan die bewuste avond. Juli 2010, ’s Avonds laat in Soweto. Oog in oog met Iker Casillas, de wereld aan zijn voeten.

Het had zo mooi kunnen zijn.

Ook ditmaal zal het klassiek zijn. Zijn rush langs de rechterflank, soepele kapbeweging en een spurt richting middenveld. Ploeggenoten die schreeuwen om de bal, maar hij die niets hoort. Die bal voor zijn linkervoet, één uithaal, dat is het enige wat telt.

Terwijl de leren knikker al richting kruising dwarrelt zal Iker afdwalen. Die lange reis van zijn spelershotel naar hier, het bezoek van zijn vrouw de avond ervoor, maar ook die Braziliaanse dames aan de rand van het zwembad. De samba zwelt aan terwijl Arjen al uitzinnig richting cornervlag rent. Zijn shirt over zijn hoofd getrokken.

Een wetmatigheid, geen model voor nodig.

Deze column verscheen eerder in Aenorm, magazine voor studenten Actuariaat, Econometrie en Operationele Research aan de Universiteit van Amsterdam


Geluksvogels

Reclame voor ijsthee. In een ‘limoensine’ rijdt hij. ‘Het is niet eens een limoen, maar een citroen,’ merkt Wesley Sneijder scherp op. Hij houdt zijn hoofd koel. Hij is niet de enige die voorafgaand aan het EK al in het reclameblok schittert. Arjen Robben staat op de doellijn met oranje geluksvogels op zijn billen geplakt. De wenkbrauwen gefronst, zoals we hem kennen. Ditmaal niet van frustratie na een mislukte assist, maar voorover gebukt voor een supermarktketen. Slim bezig.

Dit moeten respectievelijk aantrekkelijke aanbiedingen voor de spelers zijn geweest. De voltallige selectie verdient immers behoorlijk bij hun clubs. Of het is door Bert van Marwijk aangegrepen om de sociale cohesie binnen het team te versterken. Gewoon eens iets samen doen? Ze hebben zichtbaar lol voor de camera. Of niet soms?

Hoe dan ook, de aanblik van Nigel de Jong met een kapsel van oranje geluksvogels heeft menig Oranjefan simpelweg naar Wuppies, Welpies en Beesies doen terugverlangen. Zonder spelers. Dat wel. Die zien we liever focussen op een trainingsveld. Gericht op de wedstrijd. Liever rijen kinderen jengelend voor voetbalplaatjes voor de plaatselijke supermarkt, dan de nationale selectie in tv commercials. Rafael van der Vaart met een geluksvogel op zijn schouder? Liever een engeltje.

Na het gerommel tegen de Denen, verlies tegen Duitsland en de wedstrijd tegen Portugal kunnen de jongens op huis aan. Een onverwacht lange vakantie is wat hen rest. Bij de supermarkt hebben ze nog wat exemplaren over voor de verzamelaars. In elk geval voldoende om de collecties van vakkenvullers en caissières te completeren.

Geluksvogels.

Stem op deze column voor plaatsing in Metro. Zie Metrocolumn.nl


Studio Sportzomer

Geen studiogasten vanavond, want: wedstrijdavond. Nederland heeft 2-1 verloren van Duitsland. Er valt een heleboel te bespreken volgens Tom Egbers. Een paarse achtergrond, UEFA logo’s en twee glaasjes water. ‘Bert, waar is het misgegaan?,’ spreekt het glimmende hoofd van Jack van Gelder. Ondanks het verlies spreekt Jack nog altijd over ‘wij’. Hij heeft het over de ruimte achter Mark van Bommel. Een theoretische uiteenzetting van Bert van Marwijk volgt.

Het Nederlands elftal is een Parmezaanse kaas volgens Jack. De linies brokkelen uiteen. De bondscoach maakt een wat geagiteerde indruk. Jack is somber, Bert houdt hoop: ‘We moeten iets verzinnen, we zullen toch eens moeten winnen.’ Een gereserveerde handdruk volgt. Dan, bovenin het stadion in Charkov. Drie heren en drie witte microfoons. Tom Egbers, Youri Mulder en Jan van Halst. Het viel Jan op dat Bert een terneergeslagen indruk maakte tijdens het interview met Jack.

‘Hoe voel jij je?’, vraagt Bert Maalderink aan Rafael van der Vaart: ‘We schijnen nog een kans te hebben,’ lacht Rafael als een boer met kiespijn. Bert wrijft het er nog eens in dat Rafael een bankpositie heeft. ‘Kun je de knop nog omzetten?’ aldus Bert. ‘We kunnen winnen, we kunnen verliezen,’ besluit Rafael.

Arjen Robben zit intussen in de catacomben bij Jack. Een gefronst voorhoofd. Het lijkt los zand volgens Jack; ‘Er zit geen verband in.’ De rimpels van Arjen worden nog dieper. Jack proeft soms gemakzucht. Ze praten, ze praten veel, ze trainen, maar uiteindelijk moet het op het veld gebeuren. Jack is nog niet overtuigd: ‘De linies staan te ver uit elkaar, alles lijkt weg te zijn.’ Ook weet Jack bijna zeker dat Duitsland niet aan zijn sportieve plicht gaat voldoen. Jack heeft het over een PLOEG als hij het over Duitsland heeft. Toch een high five van Jack voor Arjen.

‘Heeft Nederland verloren op discipline óf op kracht? vraagt Tom aan Youri en Jan. ‘Op alles,’ zeggen beiden in koor. ‘Boateng dekt niet door,’ legt Jan uit op zijn computer, ‘En van Marwijk houdt te lang vast aan dezelfde opstelling.’ ‘Duitsland wint wel van Denemarken,’ Jan en Youri maken zich allebei veel meer zorgen om het Nederlands elftal.

Wesley Sneijder zit aan tafel bij Jack. Wesley spreek in meervoud: ‘We creëren kansen.’ Jack heeft het weer over brokkelkaas. Wesley biedt zijn excuses aan: ‘Aan alles en iedereen.’ Jack vindt het lief. Jack speculeert er lustig op los. ‘Is het teveel ouwe jongens krentenbrood?’, ‘Kunnen jullie nog wel afzien, willen jullie nog wel pijn lijden?’ Ze zijn diep gegaan: ‘We zitten stuk,’ aldus Wesley.

Tom Egbers tot slot: ‘Wij gaan er natuurlijk vanuit dat Nederland voor zijn kans gaat, toch? Jan? Youri?’ Ze weten het niet. Jan heeft zich vooral verbaasd: ‘We zouden terug moeten naar het WK 2010 gevoel.’

Dodelijk.